رامین زلقی | Ramin zalaghi (RAMZ)

دایه دایه وقت جنگه

امروز یک پست تو لینکدین گذاشتم
البته نه برای بازدید، چون پست های فلسفی نیاز به تفکر عمیق داره معمولا بازدید بالایی نمیخورن

مغز حوصله فکر کردن نداره و دنبال چیزای قابل لمسه ..

متن پست:

تاحالا شده یک موزیک استرس شمارو سرکوب کنه؟


استرس من با آهنگ “دایه دایه وقت جنگه” سرکوب میشه 😀
جالب و عجیبه نه؟ 😀


از دید فلسفی و روانشناسی تحقیق کردم و دلیلش رو ریشه یابی کردم


⁉️ من معمولا هر جایی استرس نمیگیرم
اما وقتی سرورم خراب میشه غیر طبیعی استرس میگیرم
و به جای اینکه به عنوان یک مهندس مشکل رو مثل یه “معادله” ببینم که باید حل بشه
از خودم واکنش احساسی نشون میدم و بدترین سناریو به ذهنم میرسه

💻 نظر chatgpt این بود:
یه پیوند ذهنی قوی بین “سرور داون شدن” و احساس خطر توی ذهنت شکل گرفته. حتی اگر توی بقیه شرایط استرس نداشته باشی، این موضوع یه “تریگر” (Trigger) خاص برای ذهنت شده.


✅ حالا چرا این آهنگ بهم آرامش میده؟

اول یک شعر از مولانا بگم :
“جمله بی قراریت ز طلب قرار توست
طالب بی قرار شو که قرار آیدت”

“جمله نا گوارشت از طلب گوارش است
ترک گوارش ار کنی زهر گوار آیدت”


✅ استرس ما به خاطر توقع وجود آسایشه
اما این آهنگ آمادگی چالش رو در من ایجاد میکنه


این آهنگ حماسی، ترس از شکست رو هم میکنه
چون در اون هیچ تضمین و توقعی برای پیروز شدن نیست و فقط به جنگیدن فکر میکنه
دلیل “ترس از شکست ما” توقع پیروزیه


پ.ن:
در مورد سخنرانی کردن، استرس به دلیل توقع بی نقص بودن رخ میده
اینکه اشتباه نکنیم، ازمون انتقاد نکنن، قضاوت نشیم و …

و اگر موقع سخنرانی این توقع رو از بین ببریم، آرامش وجودمون رو فرا میگیره



پ.ن:
آرامش چیزی درونی و آسایش چیزی بیرونیه
اگر این موضوع رو بتونیم تمرین کنیم
در نبود آسایش هم میتونیم آرامش رو حفظ کنیم

یکم کار سختیه
کتاب هنر رندانه به تخم گرفتن کتاب خوبیه در این زمینه
از وقتی این کتاب رو خوندم به خودم گفتم “سعی نکن ولی متعهد باش”

متاسفانه هنوز خوب نتونستم تمرین کنم و روی ناخوداگاهم بشینه